ഗാന്ധിജിയല്ലെന്നു ചെന്താമര: പ്രതികാരത്തിന്‍റെ മസ്തിഷ്കം! സമൂഹം എങ്ങനെ നേരിടും?

നെന്‍മാറ ഇരട്ടക്കൊലക്കേസില്‍ പ്രതി ചെന്താമര കുറ്റക്കാരനാണെന്ന് കോടതി വിധിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ശിക്ഷ മറ്റന്നാള്‍ പ്രഖ്യാപിക്കും. വിധിപ്രഖ്യാപനത്തിനിടയിലും കോടതിയുടെ ചോദ്യങ്ങളോട് ചെന്താമരയുടെ പ്രതികരണം ആശങ്കയുണ്ടാക്കുന്നതാണ്. പ്രതിക്ക് മാനസികപ്രശ്നമില്ല എന്നാണ് ജില്ലാ സെക്കോളജിസ്റ്റിന്‍റെ റിപ്പോര്‍ട്ടെന്ന് കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഇതേക്കുറിച്ചു ചെന്താമരയോടു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ മാനസികപ്രശ്നം ഉണ്ടെന്ന് ആരു പറഞ്ഞു എന്നാണ് പ്രതി കോടതിയോടു തിരിച്ചു ചോദിച്ചത്. നിങ്ങള്‍ ഇനിയും കുറ്റം ചെയ്യാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടെന്നും കുറ്റബോധമില്ലെന്നും പ്രൊബേഷന്‍ ഓഫിസറുടെ റിപ്പോര്‍ട്ടിനെക്കുറിച്ചു ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയപ്പോഴും രക്തം മരവിപ്പിക്കുന്ന മറുപടിയാണ് ചെന്താമര കോടതിക്ക് നല്‍കിയത്. നിങ്ങള്‍ക്കു വരുമ്പോഴേ അറിയൂ, ഞാനായിട്ട് ഒന്നിനും പോകില്ലെന്നും പക്ഷേ വന്നാല്‍ വിടില്ലെന്നും അയാള്‍ കൂസലില്ലാതെ കോടതിയില്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഒരു ചെകിടത്തടിച്ചാല്‍ മറ്റേ കരണം കാണിച്ചു കൊടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഗാന്ധിജി അല്ലെന്നും ഇങ്ങോട്ടു വന്നാല്‍ വിടില്ലെന്നും വീണ്ടും കോടതിയെ വരെ വെല്ലുവിളിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഇത്തരം കുറ്റവാളികളുടെ മാനസികാവസ്ഥയെന്താണ്? ഇത്തരം മനുഷ്യരില്‍ നിന്ന് സമൂഹം എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടും? ചെന്താമരയുടെ അടങ്ങാത്ത പകയും ഒടുങ്ങാത്ത പ്രതികാരബുദ്ധിയും നിയമത്തിന്‍റെ ശിക്ഷകൊണ്ടു മാത്രം നേരിടാവുന്നതാണോ? ഇനിയും സമൂഹത്തില്‍ ഇതുപോലത്തെ ചെന്താമരമാരുണ്ടാവില്ലേ? ചെന്താമരമാരെ സമൂഹം എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയും? എങ്ങനെ നേരിടും? ഇത്തരം കുറ്റവാളികള്‍ കൊടുംക്രൂരകൃത്യങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കുമ്പോള്‍  സര്‍ക്കാരും പൊലീസും തീര്‍ത്തും നിസഹായരാണോ? പോലീസ് അന്വേഷണത്തിലും മനഃശാസ്ത്രപരമായ വിലയിരുത്തലുകളിലും കോടതി വിസ്താരങ്ങളിലും പുറത്തുവന്ന വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, തീവ്രമായ പ്രതികാരബുദ്ധിയും ഒബ്സസീവ് (Obsessive) സ്വഭാവവുമുള്ള, കടുത്ത ആസൂത്രണരീതിയുമുള്ള ഒരു കുറ്റവാളിയുടെ മനഃശാസ്ത്രമാണ് ചെന്താമരയുടേത്. തനിക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്ന തിരിച്ചടികൾക്ക് മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന മാനസികാവസ്ഥ, തിരസ്കരണങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള കഴിയില്ലായ്മ, നിയമവ്യവസ്ഥയോടുള്ള ഭയമില്ലായ്മ എന്നിവയാണ് അയാളുടെ പ്രവർത്തികളിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നത്.

ഇത്തരം കുറ്റവാളികളുടെ മനഃശാസ്ത്രപരമായ സവിശേഷതകൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

1. അകാരണമായ സംശയം, എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും കാരണം മറ്റുള്ളവരെന്ന ചിന്ത (Paranoiac Grievance & Externalized Blame): തന്‍റെ തകർച്ചയ്ക്ക് മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന തീവ്രമായ മാനസികാവസ്ഥയാണ് ചെന്താമരയുടെ പ്രധാന സവിശേഷത. സ്വന്തം ദാമ്പത്യജീവിതം തകർന്നപ്പോൾ, അതിന് കാരണം തന്‍റെ തന്നെ വീഴ്ചകളാണെന്ന് ചിന്തിക്കുന്നതിന് പകരം, അയൽക്കാരാണ് അതിന് പിന്നിലെന്ന് അയാൾ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു. ഈ ചിന്ത പിന്നീട് ഒരു ഭ്രാന്തൻ അഭിനിവേശമായി മാറുകയും, തന്‍റെ ജീവിതം തകർത്തതിന് ആ കുടുംബത്തെ പൂർണ്ണമായി വേട്ടയാടാൻ അയാൾ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.

2. ‘വംശനാശം വരുത്തുക’ എന്ന ക്രൂരമായ ചിന്താഗതി (Annihilation Mentality): അയാളുടെ കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ രീതി പരിശോധിച്ചാൽ ഒരു കുടുംബത്തെ ഒന്നടങ്കം ഇല്ലാതാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം കാണാൻ കഴിയും.  2019-ൽ അയൽക്കാരന്‍റെ ഭാര്യയെ (സജിത) അയാൾ കൊലപ്പെടുത്തി.  2025-ൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ഭർത്താവിനെയും (സുധാകരൻ) തുടർന്ന് തടയാൻ വന്ന വൃദ്ധയായ അമ്മയെയും വകവരുത്തി. ഇതിൽ നിന്നും പെട്ടെന്നുണ്ടായ ദേഷ്യത്തിൽ ചെയ്ത കൊലപാതകങ്ങളല്ല ഇതെന്നും, തന്‍റെ ജീവിതം തകർത്തുവെന്ന് അയാൾ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബത്തെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാനുള്ള ആസൂത്രിത നീക്കമായിരുന്നു ഇതെന്നും വ്യക്തമാകുന്നു.

3. അതീവ ശ്രദ്ധയും ക്ഷമയോടെയുള്ള ആസൂത്രണവും: പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന വികാരവിക്ഷോഭത്തിൽ കുറ്റകൃത്യം ചെയ്യുന്നവരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, അതീവ ക്ഷമയോടെ ദീർഘകാല ആസൂത്രണം നടത്താനുള്ള ശേഷി ചെന്താമര പ്രകടിപ്പിച്ചു. ആദ്യ കൊലപാതകത്തിന് ജയിലിൽ കിടന്ന വർഷങ്ങളൊന്നും അയാളുടെ ഉള്ളിലെ പ്രതികാരചിന്തയെ തണുപ്പിച്ചില്ല. ജാമ്യത്തിലിറങ്ങിയ ഉടൻ തന്നെ അയാൾ അത് നടപ്പിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ആക്രമണത്തിനിടയിൽ കൈയിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോകാതിരിക്കാൻ ആയുധങ്ങളുടെ പിടികൾ അയാൾ സ്വയം ചെത്തിമിനുക്കി തയ്യാറാക്കി എന്നത് അയാളുടെ ക്രൂരമായ ആസൂത്രണമികവിന് തെളിവാണ്. അയാളുടെ കോപം അനിയന്ത്രിതമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് കൃത്യമായി ആസൂത്രണം ചെയ്തതായിരുന്നു.

4. നിയമത്തോടുള്ള ഭയമില്ലായ്മ (Institutional Defiance): സാധാരണയായി ജയിൽ ശിക്ഷയോ നിയമക്കുരുക്കുകളോ കുറ്റവാളികളിൽ ഭയമുണ്ടാക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇരട്ട ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടും നിയമസംവിധാനങ്ങളെയോ വീണ്ടും ജയിലിലാകുമെന്നതിനെയോ അയാൾ ഒട്ടും ഭയപ്പെട്ടില്ല. സ്വന്തം സ്വാതന്ത്ര്യത്തേക്കാളും ജീവിതത്തേക്കാളും അയാൾ മുൻഗണന നൽകിയത് പ്രതികാരം തീർക്കുന്നതിനാണ്.

5. അതിജീവനത്വരയും ഒളിച്ചോടാനുള്ള കഴിവും: ക്രൂരമായ കുറ്റകൃത്യത്തിന് ശേഷവും ചുറ്റുപാടുകൾക്ക് അനുസരിച്ച് ഒളിച്ചു താമസിക്കാനുള്ള കഴിവും ബുദ്ധിയും അയാൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു. പോത്തുണ്ടി മലനിരകളിലെയും മാട്ടായ് കാടുകളിലെയും ഭൂപ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചുള്ള കൃത്യമായ അറിവ് ഉപയോഗിച്ച് പൊലീസിനെ വെട്ടിച്ച് ഒളിവിൽ കഴിയാൻ അയാൾക്ക് സാധിച്ചു. ഒടുവിൽ ഭക്ഷണവും വെള്ളവും കിട്ടാതെ വന്നപ്പോഴാണ് പുറത്തു വന്ന് പിടി കൊടുത്തത്.

ചെന്താമരമാരെ എങ്ങനെ നേരിടും?

തീവ്രമായ പ്രതികാരബുദ്ധിയുള്ള, നിയമവ്യവസ്ഥയെ ലവലേശം ഭയപ്പെടാത്ത ഇത്തരം കുറ്റവാളികളെ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ നിയമപരവും ഭരണപരവും സാമൂഹികവുമായ വിവിധ തലങ്ങളിൽ കൃത്യമായ ഇടപെടലുകൾ ആവശ്യമാണ്. ജയിൽശിക്ഷ കൊണ്ട് ഒരു മാനസാന്തരവും ഉണ്ടാകാത്ത, ജീവിതാവസാനം വരെ പ്രതികാരചിന്ത കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ഇത്തരം വ്യക്തികളുടെ കാര്യത്തിൽ സമൂഹത്തിന്‍റെ മുന്‍ഗണന അവരിൽ നിന്നുള്ള അപകടസാധ്യത പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതായിരിക്കണം.

ഇത്തരം വ്യക്തിത്വങ്ങളെ സമൂഹവും നിയമസംവിധാനങ്ങളും പ്രാദേശിക കൂട്ടായ്മകളും എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന് താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ തരംതിരിക്കാം:

1. നിയമപരവും ഭരണപരവുമായ പരിഷ്കാരങ്ങൾ (Legal & Institutional Reforms): കടുത്ത കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ജാമ്യമോ പരോളോ ലഭിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥകളിലെ പോരായ്മകളാണ്  കുറ്റകൃത്യം ആവര്‍ത്തിക്കുന്നത്  തടയാനുളള പ്രധാന തടസം. ചെന്താമരയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഇത് വ്യക്തമായിരുന്നു. ആദ്യ കുറ്റകൃത്യത്തില്‍ തന്നെ അസാധാരണമായ പക പരസ്യമായി പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടും ഇനിയും കൊല ചെയ്യുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടും അത് നിയമവ്യവസ്ഥ ഗൗരവമായി എടുത്തില്ല. 

കര്‍ശനമായ മാനസികാവസ്ഥാ പരിശോധന: അക്രമാസക്തമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്ത പ്രതികൾക്ക് പരോളോ ജാമ്യമോ അനുവദിക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവരുടെ മാനസികാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ വിലയിരുത്തൽ നടത്തണം. ജയിലിൽ കിടന്നിട്ടും പ്രതികാരചിന്തയും കുറ്റബോധമില്ലായ്മയും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവർക്ക് പരോൾ പൂർണ്ണമായും നിഷേധിക്കണം.

നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ: പരോളിലിറങ്ങുന്ന ഇത്തരം കുറ്റവാളികൾ തങ്ങൾ അക്രമിച്ച കുടുംബത്തിന്‍റെ പരിസരത്ത് എത്തുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ പ്രാദേശിക പൊലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കൃത്യമായി ഹാജരാകാനുള്ള നിർദ്ദേശവും, വിദേശരാജ്യങ്ങളിലേതുപോലെ ജിയോ-ട്രാക്കിങ് (Geo-tracking) സംവിധാനങ്ങളും ഏർപ്പെടുത്തണം.

ദ്രുതഗതിയിലുള്ള വിചാരണ: ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുന്നതിനിടയിലോ ജാമ്യത്തിലിറങ്ങുമ്പോഴോ വീണ്ടും സമാനമായ കുറ്റകൃത്യം ചെയ്യുന്നവർക്കായി ഫാസ്റ്റ് ട്രാക്ക് കോടതികൾ വഴി വിചാരണ നടത്തി, പരോളില്ലാത്ത ആജീവനാന്ത തടവുശിക്ഷ നൽകി അവരെ സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് സ്ഥിരമായി മാറ്റിനിർത്തണം.

2. ഇരകൾക്കും സാക്ഷികൾക്കുമുള്ള സംരക്ഷണം: വ്യക്തിവൈരാഗ്യം മൂലം കുറ്റകൃത്യം ചെയ്യുന്നവരുടെ കാര്യത്തിൽ, ഇരകളുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും സാക്ഷികൾക്കും എപ്പോഴും ജീവന് ഭീഷണിയുണ്ടാകും. ഇത്തരം കുറ്റവാളികൾ പരോളിലിറങ്ങുന്ന നിമിഷം മുതൽ ഇരകളുടെ കുടുംബത്തിന് സർക്കാർ ആവശ്യമായ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കണം. പ്രാദേശിക ജാഗ്രതാ നിർദ്ദേശം വേണം. പ്രതി പരോളിലിറങ്ങുമ്പോൾ ആ വിവരം ഇരകളുടെ കുടുംബത്തെയും അതത് വാർഡ് പ്രതിനിധികളെയും ഔദ്യോഗികമായി അറിയിക്കാൻ പൊലീസ് സ്റ്റേഷനുകൾക്ക് നിയമപരമായ ബാധ്യതയുണ്ടായിരിക്കണം. ഇത് അവർക്ക് മുൻകരുതലുകൾ എടുക്കാൻ സഹായകരമാകും.

3. സാമൂഹിക ജാഗ്രതയും ജനകീയ പൊലീസിങ്ങും: നിയമപാലകരെ മാത്രം ആശ്രയിക്കാതെ പ്രാദേശിക തലത്തിലുള്ള ജാഗ്രതയും അനിവാര്യമാണ്. ഭയമില്ലാതെ വിവരങ്ങൾ അറിയിക്കുക: മുൻപ് ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തികൾ സംശയാസ്പദമായ സാഹചര്യത്തിൽ വീടിന് പരിസരത്ത് കറങ്ങിനടക്കുന്നതോ, ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നതോ, ആയുധങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നതോ കണ്ടാൽ പലരും പൊലീസിൽ അറിയിക്കാൻ മടിക്കാറുണ്ട്. ഈ മടി മാറ്റിവെച്ച്, ഇത്തരം പ്രവണതകൾ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ അധികൃതരെ അറിയിക്കുന്ന ഒരു സംസ്കാരം സമൂഹത്തിൽ വളർത്തിയെടുക്കണം. പ്രാദേശിക സുരക്ഷാ ശൃംഖലകൾ ശക്തമാകണം. റസിഡന്‍റ്സ് അസോസിയേഷനുകളും ജനകീയ പ്രതിരോധ സമിതികളും പൊലീസുമായി നിരന്തരം സമ്പർക്കം പുലർത്തണം.

4. പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിലുള്ള മാനസിക ഇടപെടലുകൾ: ഒരു വ്യക്തിയുടെ പ്രതികാരചിന്ത കൊലപാതകത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിന് മുൻപ്, അവരുടെ സ്വഭാവത്തിൽ ദീർഘകാലമായി പ്രകടമാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. 

അകാരണമായ സംശയം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ചിന്തകളെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ തിരിച്ചറിയുക: സ്വന്തം ജീവിതത്തിലെ പരാജയങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയാതെ അതിന് കാരണം അയൽക്കാരോ ബന്ധുക്കളോ ആണെന്ന് ആവർത്തിച്ചു പറയുകയും ക്രൂരമായി പെരുമാറുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക്, ലീഗൽ എയ്ഡ് ക്ലിനിക്കുകൾ വഴിയോ മറ്റോ കൃത്യമായ കൗൺസിലിങ്ങും മാനസികാരോഗ്യ ചികിത്സയും ഉറപ്പാക്കണം. ഇത് അവരുടെ ചിന്തകൾ അക്രമാസക്തമായ ഭ്രാന്തായി മാറുന്നത് തടയാൻ സഹായിച്ചേക്കും

എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയും?

സമൂഹത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന, പുറമേക്ക് സാധാരണക്കാരെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന എന്നാൽ ഉള്ളിൽ ചെന്താമരയെപ്പോലെ അപകടകരമായ പ്രതികാരബുദ്ധിയും മാനസിക വൈകൃതങ്ങളും കൊണ്ടുനടക്കുന്ന വ്യക്തികളെ തിരിച്ചറിയാൻ ചില പ്രത്യേക സ്വഭാവസവിശേഷതകൾ സഹായിക്കും. ഇത്തരം വ്യക്തിത്വങ്ങളെ (Obsessive / Paranoid personalities) തിരിച്ചറിയാനുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ  ഇനി പറയുന്നവയാണ്.

1. അകാരണമായ സംശയരോഗം (Extreme Paranoia): ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽപ്പോലും മറ്റുള്ളവർ തനിക്കെതിരെ ഗൂഢാലോചന നടത്തുകയാണെന്ന് ഇവർ വിശ്വസിക്കും. ‘എല്ലാവരും എന്നെ തകർക്കാൻ നോക്കുകയാണ്’, ‘അവർ മനഃപൂർവ്വം എന്‍റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ചു’ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകൾ ഇവർ എപ്പോഴും പ്രകടിപ്പിക്കും. സ്വന്തം വീഴ്ചകൾക്ക് മറ്റുള്ളവരെ മാത്രം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന രീതി (Externalized Blame) ഇവരിൽ ശക്തമായിരിക്കും.

2. തീവ്രവും ഭ്രാന്തവുമായ പക/വെറുപ്പ് ( Obsessive Fixation): ഏതെങ്കിലും ഒരു വ്യക്തിയോടോ കുടുംബത്തോടോ ഉള്ള ദേഷ്യമോ വെറുപ്പോ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും ഇവരുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മാറില്ല. കാലം മാറിയിട്ടും പഴയ കാര്യങ്ങൾ തന്നെ ആവർത്തിച്ചു പറയുകയും, ആ വ്യക്തികളെ തകർക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുക ഇവരുടെ ലക്ഷണമാണ്. സാധാരണ മനുഷ്യരിൽ കാലം മാറുന്നതനുസരിച്ച് ദേഷ്യം കുറഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍, ഇവരില്‍ അത് കൂടുതൽ വന്യമായി മാറുന്നു

3. ക്രൂരത പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിലുള്ള മടിയില്ലായ്മ (Lack of Remorse): മൃഗങ്ങളോടോ മറ്റുള്ളവരോടോ ഉള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ ഇവർ കടുത്ത ക്രൂരതയോ സഹതാപമില്ലായ്മയോ കാണിച്ചേക്കാം. ചെയ്യുന്ന തെറ്റുകളിൽ ഇവർക്ക് ഒരിക്കലും കുറ്റബോധം തോന്നാറില്ല. ചെയ്യുന്നത് പൂർണ്ണമായും ശരിയാണെന്ന ഒരുതരം 'വികൃതമായ ന്യായീകരണം' (Distorted Justification) ഇവർ സ്വയം നിർമ്മിച്ചെടുക്കും.

4.  ഭയമില്ലായ്മ (Defiance of Authority): ശിക്ഷകളോ നിയമനടപടികളോ ഇവരെ ഒട്ടും ഭയപ്പെടുത്തില്ല. ‘എനിക്ക് ജയിലിൽ പോകാനും മടിയില്ല, അവരെ ഞാൻ വെച്ചേക്കില്ല’ എന്ന രീതിയിലുള്ള വെല്ലുവിളികൾ ഇവർ പലപ്പോഴും പരസ്യമായിത്തന്നെ നടത്തിയേക്കാം. സ്വന്തം ജീവിതം തകർന്നാലും ലക്ഷ്യം നടപ്പിലാക്കണം എന്ന വിനാശകരമായ ചിന്താഗതി ഇവരിൽ കാണാം.

5. പെട്ടെന്ന് മാറുന്ന ഭാവങ്ങൾ (Volatile Behavior): ഒരു നിമിഷം ശാന്തനായിരിക്കുന്ന ഇവർ പെട്ടെന്ന് കടുത്ത ദേഷ്യത്തിലേക്കും അക്രമസ്വഭാവത്തിലേക്കും മാറിയേക്കാം. സൗമ്യമായ മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞ് നടക്കുമെങ്കിലും, അവരുടെ ഉള്ളിലെ വന്യമായ ചിന്തകൾ സംഭാഷണങ്ങളിലൂടെയോ പ്രതികരണങ്ങളിലൂടെയോ പുറത്തുവരും.

വ്യക്തിത്വത്തിന്‍റെ രൂപീകരണഘട്ടങ്ങളില്‍ തന്നെ ഇത്തരം വ്യക്തികള്‍ ഈ സ്വഭാവവൈകല്യങ്ങള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കും. കൃത്യമായ മനഃശാസ്ത്ര ചികില്‍സ ഉറപ്പുവരുത്തുകയും കര്‍ശനമായ നിരീക്ഷണം ഉറപ്പു വരുത്തുകയും ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ ചെന്താമരയെപ്പോലുള്ള കൊടുംകുറ്റവാളികള്‍ വിനാശങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കും. ഒപ്പം പൂര്‍ണമായും ചികില്‍സിച്ചു ഭേദപ്പെടുത്താന്‍ കഴിയാത്ത വ്യക്തിത്വവൈകല്യമാണെന്ന കരുതലും ആവശ്യമാണ്. എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങളുടെ പേരിലുണ്ടാകുന്ന താല്‍ക്കാലിക മാനസികപ്രശ്നമല്ല ഇത് എന്നതുകൊണ്ടാണ് ചെന്താമരയ്ക്കു മാനസികരോഗമല്ലെന്ന് വിദഗ്ധര്‍ കോടതിയില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് നല്‍കിയിരിക്കുന്നത്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ചിന്താഗതിയിലും പെരുമാറ്റത്തിലും ചെറുപ്പത്തിലേ രൂപപ്പെട്ട് ഉറച്ചു പോയ വ്യക്തിത്വവൈകല്യമാണ്. മറ്റുള്ളവരോടു കാരുണ്യവും സഹതാപവും ഉണ്ടാക്കാന്‍ മനഃശാസ്ത്രചികില്‍യ്ക്കും ഒരു പരിധിയില്‍ കൂടുതല്‍  സാധിക്കില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ജയില്‍വാസവും കൗണ്‍സലിങുമൊന്നും ചെന്താമരയില്‍ ഒരു മാറ്റവും സൃഷ്ടിക്കാത്തത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇത്തരം കുറ്റവാളികളേക്കാള്‍ സഹതാപവും കാരുണ്യവും ഇരകളാക്കപ്പെട്ടവരാണ് അര്‍ഹിക്കുന്നതെന്ന കാര്യത്തില്‍ ആശയക്കുഴപ്പവും ആവശ്യമില്ല.