കാലടി ശ്രീശങ്കരാചാര്യ സംസ്കൃത സർവകലാശാല വീണ്ടും വാർത്തകളുടെയും നിയമപോരാട്ടങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രബിന്ദുവാകുന്നു. കുടിവെള്ള പ്രശ്നവും ഗവേഷക ഫെലോഷിപ്പും ഹോസ്റ്റൽ സൗകര്യങ്ങളും മുൻനിർത്തി തുടങ്ങിയ ഒരു സാധാരണ വിദ്യാർഥി സമരം, ഒടുവിൽ എത്തിനിൽക്കുന്നത് വിസിക്കുനേരെയുണ്ടായ കയ്യേറ്റത്തിന്റെ പേരിലുള്ള ക്രിമിനൽ കേസുകളിലും, 16 വിദ്യാർഥികളുടെ ഭാവിയെ അനിശ്ചിതത്വത്തിലാക്കിയ അച്ചടക്ക നടപടികളിലുമാണ്. എഴുതേണ്ടിയിരുന്ന സെമസ്റ്റർ പരീക്ഷകൾ എഴുതാനാകാതെ വിദ്യാർഥികൾ പുറത്തുനിൽക്കുന്നു. സിംഗിൾ ബെഞ്ചിൽ നിന്ന് ഡിവിഷൻ ബെഞ്ചിലേക്കും അവിടുന്ന് രാജ്യത്തിന്റെ പരമോന്നത കോടതിയിലേക്കും നീണ്ട വാദപ്രതിവാദങ്ങൾ. എന്താണ് കാലടി ക്യാംപസിൽ യഥാർഥത്തിൽ സംഭവിച്ചത്? ആരാണ് ഇതിൽ ഉത്തരവാദികൾ? ക്യാംപസ് ജനാധിപത്യവും ഭരണഘടനാപരമായ സർവകലാശാലാ നിയമങ്ങളും എവിടെയാണ് നേർക്കുനേർ കൊമ്പുകോർക്കുന്നത്?
രാഷ്ട്രീയ വിവാദങ്ങളും സാങ്കേതിക വാദങ്ങളും മാറ്റിവെച്ചാൽ, കാലടി ഉയർത്തുന്ന ചില അടിസ്ഥാന ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്:
ക്യാംപസുകളിലെ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളും സമരങ്ങളും ക്രിമിനൽ കേസുകളിലേക്കും ജാമ്യമില്ലാ വകുപ്പുകളിലേക്കും നീങ്ങുന്നത് ആരോഗ്യകരമായ ജനാധിപത്യമാണോ? അച്ചടക്കം പാലിക്കപ്പെടണം എന്നതിൽ തർക്കമില്ല; എന്നാൽ അന്തിമ അന്വേഷണ റിപ്പോർട്ട് വരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ പരീക്ഷ എഴുതുന്നതിൽ നിന്ന് വിലക്കുന്നത് ഒരു വിദ്യാർഥിയുടെ ഭാവിയെ എന്നെന്നേക്കുമായി ബാധിക്കില്ലേ? ഭരണനേതൃത്വവും വിദ്യാർഥികളും തമ്മിലുള്ള ആശയവിനിമയത്തിന്റെ വാതിലുകൾ എന്നേക്കുമായി കൊട്ടിയടക്കപ്പെടുകയാണോ? സർവകലാശാലകൾ എന്നത് കേവലം ബിരുദങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുന്ന ഫാക്ടറികളല്ല; അവ ചോദ്യം ചെയ്യലുകളുടെയും സംവാദങ്ങളുടെയും ഇടങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ആ സംവാദങ്ങൾ അക്രമത്തിലേക്കും, അതിനെതിരായ നടപടികൾ പ്രതികാരബുദ്ധിയിലേക്കും വഴിമാറുമ്പോൾ തകരുന്നത് ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യത തന്നെയാണ്.
കാലടിയിൽ സസ്പെൻഷനിലായ വിദ്യാർഥികളുടെ ഭാവി ഹൈക്കോടതിയുടെ പരിഗണനയിലാണ്. നിയമത്തിന്റെ സാങ്കേതിക വ്യാഖ്യാനങ്ങൾക്കപ്പുറം, ഈ വിഷയം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന മാനുഷികവും അക്കാദമികവുമായ തലം അധികാരികൾ കാണാതെ പോകരുത്. വിദ്യാർഥി പ്രക്ഷോഭങ്ങളിലെ അതിരുകളും അച്ചടക്ക നടപടികളിലെ വിവേചനബുദ്ധിയും സംബന്ധിച്ച് കാലടി നൽകുന്ന പാഠം കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്യാംപസുകൾക്കുമുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്.